تلسکوپ فضایی جیمز وب معمای ۲۰ ساله هابل را حل کرده است_سلوادور
[ad_1]
نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی سلوادور
با اینحال، جیمز وب با نگاهی دقیق به نمایندهای امروزی از آن ستارههای باستانی، ثابت کرد هابل نادرست نمیکرد. بر پایه پژوهش جدیدی که ۱۶ دسامبر در مجلهی اخترفیزیک انتشار شد، پژوهشگرها دریافتند که هنگامی تعداد مقداری عنصرهای فلزی سنگین وجود داشته باشند، دیسکهای سیارهای میتوانند زیاد زیاد تر از آنچه پیشتر فکر میشد، دوام بیاورند. گیدو دی مارکی، نویسنده ارشد این پژوهش و ستارهشناس مرکز تحقیقات و فناوری فضایی در نوردویک هلند میگوید:
میبینیم که این ستارهها در واقع توسط دیسکها احاطه شدهاند و حتی در سن نسبتا بالای ۲۰ میلیون یا ۳۰ میلیون سال هم چنان در حال بلعیدن مواد می باشند. این یافته این چنین مشخص می کند که سیارههای اطراف این ستارهها نسبت به مناطق ستارهساز مجاور کهکشانمان، زمان بیشتری را برای شکلگیری و رشد دارند.
مشاهدههای جیمز وب
تلسکوپ جیمز وب طول موجهای گوناگون نور ستارهها را در خوشهای ستارهساز به نام NGC 346 مشاهده کرد. شرایط این خوشه با تعداد زیاد عنصرهای سبک همانند هیدروژن و هلیوم و افتنسبی عنصرهای فلزی و دیگر عنصرهای سنگینتر، شبیه حالت جهان آغازین است. این خوشه در ابر ماژلانی کوچک در فاصلهی ۱۹۹ هزار سال نوری از زمین قرار دارد. امواج نور و الکترومغناطیسی که از این ستارهها و محیط اطرافشان بیرون میآیند، مدرکی مبتنی بر وجود دیسکهای سیارهای بادوام می باشند.
زیاد تر بخوانید:
به حرف هایی مارچی و همکارانش، پایداری آن دیسکها دو علت دارد. در درجهی اول، ستارههایی که از عنصرهای سبک راه اندازی شدهاند، میزبان عنصرهای بسیاری نیستند که در معرض واپاشی رادیواکتیو قرار میگیرند. فقدان تشعشع به این معنی است که ستارهها قوت کمتری برای عقبراندن دیسک سیارهای دارند؛ به این علت دیسک اطراف آنها امکان پذیر به مراتب زیاد تر از دیسک اطراف ستارگان دارای عنصرهای سنگینتر دوام بیاورد.
گمان دیگر این است که ستارهای که فقط از عنصرهای سبک راه اندازی شده است باید از یک ابر زیاد بزرگ غبار و گاز شکل بگیرد. این ابر غبار بسیار بزرگ این چنین یک دیسک عظیم در اطراف ستارهی تازه متولدشده بهجا میگذارد. حتی اگر ستارههای دارای عناصر سبک بهاندازهی ستارههای دارای عنصر سنگین از خود پرتو انتشار کنند، باز هم پراکندهشدن دیسک زمان بسیاری میبرد. النا سابی، یکی از مؤلفان پژوهش میگوید این یافته پیامدهایی را برای چگونگی شکلگیری سیارهها و این چنین نوع ساختار منظومهها در محیطهای گوناگون به جستوجو دارد.
دسته بنی مطالب
[ad_2]