محققان در مطالعه تازه نشان داده‌اند که قطعه سنگ کوچکی که به‌گفتن «قمر دوم زمین» معروف شده، به گمان زیادً تکه‌ای از ماه است که هزاران سال پیش از روی سطح آن به فضا پرتاب شد.

به نقل از اسپیس‌دات‌کام، سال قبل سنگی فضایی به‌نام ۲۰۲۴ PT5 که حدوداً به اندازه یک اتوبوس مدرسه است، به‌قدری آرام از کنار زمین عبور کرد که نزدیک به دو ماه در نزدیکی سیاره ما باقی ماند. مطابق حرف های ناسا، این سنگ در اغاز ژانویه مجدد برگشت؛ سپس به شدت و در فاصله ایمن ۱٫۸ میلیون کیلومتر یا نزدیک به پنج برابر فاصله‌ ماه از سیاره ما، از کنار زمین عبور کرد و به مسیر خود در ادامه گفت.

هنگامی قمر دوم زمین به قدر کافی نزدیک به ما می بود، ستاره‌شناسان به سراغ مطالعه‌ی آن رفتند تا بتوانند جزئیاتش را مشاهده کنند. اکنون، یک تیم نتیجه‌گیری کرده است که ۲۰۲۴ PT5 تکه‌ای از ماه بوده است.

زمین زیاد تر با اجرام درحال حرکت، از جمله سیارک‌ها یا شهاب‌واره‌ها روبه رو می‌بشود که می‌توانند به قمرهای موقت یا «شبه‌ماه» تبدیل شوند. رصدخانه‌های پیشرفته، همانند «آخرین سیستم هشدار برخورد سیارکی» (ATLAS)، برای شناسایی این مسافران طراحی شده‌اند که طبق معمولً فقط برای چند هفته یا چند ماه قابل مشاهده می باشند.

سیارک ۲۰۲۴ PT5 ابتدا ۷ اوت توسط ATLAS شناسایی شد و مشاهدات بعدی را در سرتاسر جهان به جستوجو داشت. در تاریخ ۱۶ اوت، دکتر «تدی کارتا» و همکارانش این سنگ فضایی را با «تلسکوپ لاول» در آریزونا و «تلسکوپ فروسرخ» ناسا در هاوایی مشاهده کردند.

قیاس طیف‌های سطح ۲۰۲۴ PT5 با پایگاه داده‌ای بزرگ از مواد شهاب‌سنگی، زمینی و آزمایشگاهی نشان داد که این جسم فضایی زیاد تر همانند سنگ‌های ماه نور را منعکس می‌کند تا هر نوع دیگر از سیارک‌هایی که می‌شناسیم. طیف‌های این سنگ فضایی بیشترین شباهت را با مثالهایی از ماه داشتند که توسط مأموریت آپولو ۱۴ و ماه‌نشین رباتیک شوروی به زمین آورده شده بودند. به این علت دانشمندان به این نتیجه رسیدند که قمر دوم موقت ما به گمان زیادً از نواحی مرتفع ماه منشأ گرفته است.

مشاهدات این چنین قبول کردند که ۲۰۲۴ PT5 همه ویژگی‌های مورد انتظار یک سطح سنگی را دارد، از جمله مقدار اختلالی که مدار آن به علت تابش خورشیدی توانایی می‌کند. این کار به محققان امکان داد تا گمان منشاء مصنوعی برای سیارک، همانند بدنه‌های موشکی و زباله‌های فضایی دیگر را که در مدارهای شبیه قرار دارند، رد کنند.

۲۰۲۴ PT5 دومین سیارک نزدیک به زمین است که دانشمندان مشکوک می باشند از سطح ماه پرتاب شده باشد. اولین نمونه «کاموئولاوا» است که تیمی دیگر از دانشمندان آن را به یک دهانه‌ی برخوردی قدیمی در سمت دور ماه نسبت داده‌اند.

دکتر «ویشنو ردی»، استاد علوم سیاره‌ای در دانشگاه آریزونا او گفت: «شواهد غیرمستقیم گزینه قمری را منطقی می‌سازد. اما برای مطمعن کامل، باید بروید و مثالای از سیارک را به زمین بیاورید تا ادعا کنید که تکه‌ای از ماه است.» درحال حاضر برنامه‌ای جهت جمع‌آوری قطعات ۲۰۲۴ PT5 برای مطالعه در زمین وجود ندارد. اما چین درحال برنامه‌ریزی مأموریتی به‌نام «تیان‌ون ۲» برای جمع‌آوری مثالها از کاموئولاوا است.

درحالی‌که وجود سیارکی ناشی از انفجار در ماه می‌تواند به‌گفتن موردی استثنایی توضیح داده بشود، کارتا و تیمش در مقاله‌ی خود می‌نویسند وجود دو مورد از این نوع سنگ‌ها مشخص می کند که جمعیت بزرگ‌تری برای کشف در انتظار است. دانشمندان می‌گویند حداقل ۱۶ سنگ شبیه در فهرست جاری اجسام نزدیک به زمین، امکان پذیر منشاء قمری داشته باشند.

سیارک‌هایی همانند ۲۰۲۴ PT5 به‌طور مکرر از نزدیکی زمین عبور می‌کنند، اما اندازه کوچک آن‌ها تشخیصشان را حتی با تلسکوپ‌های قوی دشوار می‌سازد. مشاهدات آینده از «رصدخانه ورا روبین» می‌تواند به شناسایی و پیگیری برخی از این سنگ‌های فضایی کوچک پشتیبانی کند. این چنین، فهرست این چنین اجسامی می‌تواند برای مدل‌های همانند‌سازی که از سیاره دربرابر خطر برخورد اجرام نزدیک به زمین دفاع می‌کنند، مورد قیمت باشد.

مطالعه ۱۴ ژانویه در نشریه «ژورنال اخترفیزیکی» انتشار شد.