Wednesday, 7 Oct 2026

نمایش آسمانی ۲۰۲۹: سیارک آپوفیس با چشم غیرمسلح دیده میشود

نمایش آسمانی ۲۰۲۹: سیارک آپوفیس با چشم غیرمسلح دیده میشود

نمایش آسمانی ۲۰۲۹ سیارک آپوفیس با چشم غیرمسلح دیده میشود, در ۱۳ آوریل ۲۰۲۹ (۲۵ فروردین ۱۴۰۸) یک رویداد کهنهسالانه در آسمان شب رخ میدهد. سیارک ۹۹۹۴۲ آپوفیس، با ابعادی نزدیک به ۳۴۰ متر، از فاصلهای بسیار نزدیک به زمین عبور خواهد کرد. این گذر برای نخستین بار در تاریخ بشر، امکان رصد سیارکی که پتانسیل خطر داشته با چشم غیرمسلح را فراهم میآورد.

جزئیات رویداد رصد سیارک آپوفیس بر اساس محاسبات دقیق ناسا و مراجع علمی، آپوفیس در لحظه نزدیکترین رویکرد، تنها در فاصله ۳۰ هزار کیلومتری از سطح زمین قرار میگیرد. این فاصله نزدیکتر از مدار ماهوارههای زمینثابت است. در لحظه اوج درخشندگی، قدر ظاهری سیارک به حدود ۳.۱ میرسد که معادل درخشندگی ستارههای کاسبی صورت فلکی دب اکبر است.

بیش از ۲ میلیارد نفر در قاره آفریقا، اروپا و بخشهایی از آسیای غربی میتوانند این نمایش را بدون نیاز به تلسکوپ یا بینو تماشا کنند. تحول از سیارک خطرناک به پدیده علمی وقتی آپوفیس در سال ۲۰۰۴ کشف شد، احتمال برخورد با زمین در ۲۰۲۹ حدود ۲.۷ درصد برآورد شده بود و در مقیاس تورینو سطح ۴ را ثبت کرد.

یننگر حذف شده و محاسبه شده که حداقل برای ۱۰۰ سال آینده هیچ خطری برای زمین ندارد.

فرصت علمی بینظیر برای محققان استاد ریچارد بینزل از موسسه فناوری ماساچوست (MIT)، مخترع مقیاس تورینو، این گذر را آزمایشگاه طبیعی خوانده است. گرانش زمین در این فاصله نزدیک، مدار آپوفیس را از نوع آتن (داخلیتر از مدار زمین) به نوع آپولو (بیرونیتر) تغییر خواهد داد. همچنین نیروی جاذبه میتواند سرعت چرخش سیارک را دگرگون کرده و آن را به حالت غلتیدن نامنظم بکشاند.

[elementor-template id="2775"]

مطالعه این تغییرات لحظهای، دادههای حیاتی برای درک ساختاری سیارکها و بهبود مدلهای دفاع سیارهای فراهم میکند. مأموریتهای فضایی در حال آمادهسازی سازمانهای فضایی از جمله ناسا و وکاله فضایی اروپا (ESA) مأموریتهایی را برای مطالعه نزدیک آپوفیس برنامهریزی کردهاند. یان ناسا پس از بازگشت از سیارک بنو، مسیر خود را به سمت آپوفیس تغییر داده تا بلافاصله پس از گذر ۲۰۲۹، این سیارک را از نزدیک بررسی کند.

ودگی نوری کم و افق باز در نصفکره شمالی ترجیح داده میشوند.

سیارک به سرعت قابل توجهی در برابر ستارههای پسزمینه حرکت میکند (نزدیک به یک درجه در دقیقه) که این حرکت را حتی برای ناظرین غیرحرفهای نیز محسوس میسازد. استفاده از اپلیکیشنهای رصد ستاره یا وبسایتهای ردیابی سیارکها، یافتن موقعیت دقیق در لحظه را آسان میکند.