نفسهای آخر سیاره BD+۰۵۴۸۶۸ هر سال یک کوه اورست در فضا تبخیر میشود, سیارهای با نام BD+۰۵۴۸۶۸ در حال تجربه یک فرآیند نابودی شگفتانگیز است که محققان را به یاد دنبالهدارهای عظیم میاندازد. این جهان فراخورشیدی یکی از تنها چهار سیاره شناختهشده در حال فروپاشی است که به دلیل نزدیکی فرط به ستاره میزبان، به تدریج تبخیر و از بین میروند.

ویژگیهای منحصر به فرد یک سیاره در حال مرگ آنچه BD+۰۵۴۸۶۸ را از سایر سیارات در حال نابودی متمایز میکند، دم عظیم و طولانی است که در پشت خود میکشد. این دم که تا ۹ میلیون کیلومتر طول کشیده شده (نیمی از مدار کامل سیاره)، از مواد معدنی تبخیر شده از سطح سیاره تشکیل شده است. در هر گردش مداری که تنها ۳۰.۵ ساعت طول میکشد، این سیاره حجمی از ماده معادل با کوه اورست را در فضا از دست میدهد.

شرایط داغ و مهیب در نزدیکی ستاره این سیاره تنها در فاصله چهار درصدی فاصله عطارد از خورشید به دور ستاره خود میچرخد. اگرچه ستاره میزبان کمنورتر از خورشید است، اما این نزدیکی شدید باعث شده دمای سطح سیاره به ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد برسد؛ حرارتی که برای ذوب و تبخیر سنگها و فلزات کاملاً کفایت میکند.

ر میلیارد سال است. با توجه به جرم فعلی که تقریباً برابر با عطارد است، پیشبینی میشود در عرض چند میلیون سال به طور کامل ناپدید شود.

مارک هون، پژوهشگر پسادکتری اخترفیزیک، این کشف را نفسهای آخر سیاره توصیف میکند و تأکید دارد که تیم تحقیقاتی به طور اتفاقی در لحظهای بسیار خاص از عمر این جهان، آن را شناسایی کردهاند. نقش ماهواره TESS در شناسایی کشف این پدیده منحصر به فرد امکانپذیر شد با دادههای ماهواره نقشهبردار فراخورشیدی گذران (TESS).

الگوی منحنی نور ستاره در هنگام گذر سیاره، برخلاف سیارات معمول، ناهمواریهای خاصی نشان میداد که تنها با مدل سیارهای در حال تبخیر و دارای دم طولانی قابل توجیه بود. این مشاهده تأیید کرد که جرم مشاهده شده یک سیاره واقعی است، نه یک ستاره همآینه یا پدیده دیگر. تفاوت با دنبالهدارهای طبیعی هون توضیح میدهد که اگرچه شکل دم شبیه دنبالهدارها است، اما ترکیب مواد آن کاملاً متفاوت است.

لا نیز میتوانند باقی بمانند و دم پایداری را شکل دهند.

مطالعه کامل این کشف در نشریه منتشر شده است و نگاهی نادر به مراحل پایانی عمر سیارات صخری در سیستمهای ستارهای دیگر فراهم میکند.