سیاره تراپیست ۱-ا جدیدترین کاندید برای حیات در منظومه ستارهی سرخ, در فاصلهی حدود ۴۰ سال نوری از زمین، منظومهی تراپیست ۱ با هفت سیارهی سنگی که به دور یک ستارهی کوتولهی سرخ میچرخند، یکی از جذابترین اهداف جستجوی حیات فرازمینی است. از میان این جهانها، سیارهی تراپیست ۱-ا اخیراً به عنوان پرامیدترین کاندید برای داشتن شرایط سکونتپذیر شناخته شده است.

تحلیل جوی سیاره با تلسکوپ جیمز وب پژوهشگران با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب، دادههای طیفی از تراپیست ۱-ا را بررسی کردهاند. اگرچه تلسکوپ مستقیماً جو را شناسایی نکرده، اما نتایج نشان میدهد که وجود یک جو غنی از نیتروژن – مشابه جو زمین و قمر تیتان – از نظر علمی رد نمیشود. این یافته از دو مطالعه جداگانه منتشر شده در ژورنال استرونومیکال لترز حاصل شده است. چرا تراپیست ۱-ا متمایز است؟

برخلاف سیارههای درونیتر این منظومه (تراپیست ۱-ب، ۱-ج و ۱-د) که فاقد جو حفاظتی و در معرض بادیههای ستارهای خروشان هستند، تراپیست ۱-ا در ناحیهی سکونتپذیر ستاره قرار دارد. این موقعیت به معنای امکان وجود آب مایع روی سطح است.

های رصد و امیدهای آینده رصد این سیاره دشوار است چون ستارهی والد بسیار پرفعالیت است و نور آن سیگنالهای ضعیف جوی سیاره را میپوشاند.

تیم علمی با حذف نویز ستارهای، توانسته وجود جوهای هیدروژنی غلیظ و جوهای غنی از دیاکسید کربن (مانند زهره و مریخ) را رد کند. با این حال، برای تأیید قطعیت وجود جو نیتروژنی، نیاز به مشاهدات بیشتری در سالهای آتی است. اهمیت برای علم سیارههای فراخورشیدی جسی کریستینسن، دانشمند ارشد ناسا، تأکید میکند که ستارههای کوتوله سرخ رایجترین ستارههای کیهان هستند.

درک اینکه آیا سیارههای سنگی دور آنها میتوانند جو خود را حفظ کنند، کلید یافتن حیات در جهانهاست. اگر تراپیست ۱-ا جو داشته باشد، امید به یافتن محیطهای سکونتپذیر در کیهان به شدت تقویت میشود.