هنگامی سوال‌ها به این ترتیب منتقل شدند، به ترتیب ۵۰ و ۶۰ درصد از پاسخگویان جواب دادند که این افراد صادق بودند؛ اما هنگامی پژوهشگرها در ابتدا درمورد‌ی گور و سپس درمورد‌ی کلینتون پرسیدند، به ترتیب ۶۸ و ۶۰ درصد جواب دادند که این افراد صداقت دارند.

در مقیاس روزمره، به نظر می‌رسد حرکت انسان پایدار نیست چون زیاد تر اوقات قوانین نظریه‌ی گمان کلاسیک را نقض می‌کند. با این‌حال به نظر می‌رسد این حرکت با چگونگی کارکرد احتمالات در مکانیک کوانتوم سازگار است.

مشاهداتی از این دست علتشدند جروم بوسمیر، دانشمند شناختی و تعداد بسیاری از افراد دیگر، به این نتیجه برسند که مکانیک کوانتوم می‌تواند حرکت انسان را به روشای سازگارتر توصیف کند. بر پایه این فرضیه‌ی شگفت‌انگیز، پژوهش جدیدی به نام «شناخت کوانتومی» در حوزه‌ی علوم شناختی به وجود آمده است.

چطور قوانین کوانتومی، فرآیندهای فکری را دیکته می‌کنند؟ آیا مغز ما همانند یک کامپیوتر کوانتومی عمل می‌کند؟ هیچ‌کس تا این مدت جواب را نمی‌داند، اما داده‌های تجربی نشان خواهند داد افکار ما تابع قوانین کوانتومی می باشند.

به موازات پیشرفت‌های شگفت‌انگیز علمی در طول دو دهه‌ی قبل، دورج سی. برادی، استاد ریاضی دانشگاه سوری، چارچوبی را برای مدلسازی یا همانند‌سازی تغییرات حرکت شناختی افراد در میانه جذب اطلاعات پرهمهمه‌ی دنیای بیرون به وجود اورده است.

برادی فهمید شد که راه حلهای ریاضی گسترش‌یافته برای مدلسازی دنیای کوانتومی را می‌توان برای مدلسازی چگونگی پردازش اطلاعات شلوغ در مغز انسان به کار برد. این اصول را در مرحله‌ی سپس می‌توان بر دیگر رفتارهای زیستی اعمال کرد. برای مثال گیاهان سبز توانایی قابل توجهی در استخراج و تحلیل اطلاعات شیمیایی از محیط اطراف خود دارند تا به این ترتیب با تغییرات سازگار شوند.

بر پایه تخمین‌ها و آزمایش تازه برودی درمورد‌ی گیاهان لوبیایی رایج، این گیاهان می‌توانند اطلاعات خارجی را به شکلی بهینه‌تر از بهترین‌ کامپیوترهای امروزی پردازش کنند. در این ساختار، بهینگی به این معنی است که گیاه به شکلی مدام می‌تواند عدم قطعیت محیط خارجی خود را تا بیشترین حد ممکن افت دهد. برای مثال قابلیت بهینه می‌تواند شامل آشکارسازی آسان جهت ورود نور باشد به طوری که گیاه به سمت نور رشد کند. پردازش بهینه‌ی اطلاعات توسط یک حاضر زنده رابطه‌ی مستقیمی با ذخیره‌سازی انرژی دارد که برای بقای آن مهم است.

قوانین شبیه را می‌توان بر مغز انسان به‌اختصاصی چگونگی تغییرات ذهن زمان آشکارسازی سیگنال‌های بیرونی اعمال کرد. همه این موارد برای مسیر جاری پیشرفت فناوری اهمیت دارند. اگر بتوان حرکت انسان را بر پایه کارکرد احتمالات در مکانیک کوانتوم توصیف کرد، برای انعکاس حرکت انسان در ماشین‌ها، سیستم‌های هوش مصنوعی باید تابع قوانین کوانتومی باشند نه قوانین کلاسیک. به این ایده، هوش کوانتومی مصنوعی (AQI) حرف های می‌بشود و پژوهش‌های بسیاری برای گسترش‌ی کاربردهای عملی از این چنین ایده‌ای نیاز است. AQI احتمالا بتواند در ساخت سیستم‌های هوش مصنوعی که همانند یک انسان واقعی عمل می‌کنند، پشتیبانی‌کننده باشد.