دکتر لای می‌گوید همه‌ی گرگ‌ها حداقل یک‌بار شهد گل‌ها را امتحان کردند. اما دقیقاً همانند انسان‌ها، مقدار علاقه به شهد در بین آن‌ها نیز متفاوت می بود. برخی گرگ‌ها از بقیه مشتاق‌تر بودند. برای مثالً یک گرگ ماده، یک ساعت و نیم در بین گل‌ها زمان گذراند و ۳۰ گل را لیس زد.

یقیناً، علاقه به خوراکی‌های شیرین در دیگر سگ‌سانان نیز دیده شده است. برای مثال، گرگ‌های خاکستری در آمریکای شمالی نیز بعضی اوقات بلوبری (توت آبی) می‌خورند. تام گیبل، زیست‌شناس و سرپرست برنامه‌ی مطالعه‌ی رژیم غذایی گرگ‌ها در دانشگاه مینه‌سوتا، می‌گوید: «این حرکت گرگ‌های خاکستری بیشتر از لذت بردن از طعم بلوبری، برای زنده‌ماندن در شرایط افتغذا و مقابله با گرسنگی است.»

اما دلنشین‌ترین مسئله درمورد‌ی گرگ‌های اتیوپیایی، تصاویر راحتی است که آن‌ها را با پوزه‌های زردرنگ مشخص می کند. تصاویر به آشکاری مشخص می کند که آن‌ها شهد گل‌ها را می‌خورند و به حرف های‌ی دکتر گیبل، دیگر هیچ شکی باقی نمی‌ماند. بااین‌حال، تا این مدت اشکار نیست که این گرگ‌ها نیز همانند زنبورها و پروانه‌ها، واقعاً گرده‌افشانی مؤثری انجام خواهند داد یا خیر. حتی در برخی موارد، لیس‌زدن خوشه‌های گل گرزی به گاز‌زدن و حتی صدمه‌رساندن به گل‌ها ختم می‌بشود.

بااین‌حال، دانستن این که گرگ‌های کمیاب و در معرض خطر انقراض بعضی اوقات می‌توانند از این چنین خوراکی‌های ساده‌ای لذت ببرند، دلگرم‌کننده است. اکنون، کمتر از ۵۰۰ گرگ اتیوپیایی در طبیعت باقی مانده و تهدیدهایی همانند تخریب زیستگاه و بیماری‌هایی همانند هاری سگ‌ها، بقای آن‌ها را در معرض خطر جدی قرار داده است.

حفاظت از گرگ‌های اتیوپیایی و زیستگاه منحصربه‌فردشان، امری الزامی است. دکتر لای می‌افزاید: «این تعامل بی همتا را نمی‌توان در هیچ جای فرد دیگر از دنیا دید. این چنین چیزی قیمت حفاظت را دارد.»