پرتوهای رادیویی سریع انتشار کردن حجم بسیار بالای انرژی می باشند. آنها مقدار انرژی تولیدی خورشید درطول چند روز را تنها در کسری از ثانیه آزاد می‌کنند. اما منشأ تعداد زیاد مقداری از آن‌ها شناسایی شده و منبع واقعی آنها هم چنان نامشخص است.

مطالعه‌ی پرتوهای رادیویی سریع دشوار است؛ چون زیاد تر اوقات، تنها یک‌بار منفجر خواهد شد. این ویژگی پیش‌بینی آن‌ها را غیرممکن می‌سازد و ردیابی‌شان به منبعی خاص را دشوار می‌کند. تعدادی از پرتوهای رادیویی سریع یک‌باره به کهکشان‌هایی در فاصله‌های میلیون‌ها تا میلیاردها سال نوری ردیابی شده‌اند. ستاره‌شناسان این چنین می‌توانند ویژگی‌هایی همانند قطبش را بازدید کنند تا بفهمند این امواج رادیویی در مسیر خود به زمین از چه نوع محیطی عبور کرده است.

این که چه نوع ستاره‌هایی امکان پذیر پرتوهای رادیویی سریع تشکیل کنند تا این مدت تا حد بسیاری معما است؛ اما شواهد به طور فزاینده‌ای به «مگنتارها» ربط اشکار می‌کند. مگنتارها ستاره‌های نوترونی غیرعادی یا باقی مانده هسته‌ی زیاد متراکم ستاره‌ای عظیم بعد از انفجار ابرنواختر می باشند و تفاوتشان با ستارگان نوترونی معمولی، میدان‌های مغناطیسی زیاد نیرومندتر است.

به نقل از ساینس‌آلرت، اکنون مطالعه‌ای شگفت‌انگیز‌ برای اولین بار مکانیزم شکل‌گیری پرتوهای رادیویی سریع را اشکار کرده است. تیمی از ستاره‌شناسان با بازدید نور درخشان انفجار رادیویی سریعی که در سال ۲۰۲۲ شناسایی شد، منبع آن را به میدان مغناطیسی قدرتمندی در اطراف یک مگنتار در کهکشانی به فاصله ۲۰۰ میلیون سال نوری نسبت دادند. آن انفجار که FRB 20221022A نام گرفت، اولین مدرک قطعی است که مشخص می کند انفجارهای رادیویی سریع می‌توانند از مغناطیس‌سپهرهای مگنتارها ناشی شوند.

«کیوشی ماسویی»، دانشیار فیزیک در MIT می‌گوید: «در اطراف ستاره‌های نوترونی با میدان مغناطیسی زیاد قوی که به گفتن مگنتار شناخته خواهد شد، اتم‌ها نمی توانند وجود داشته باشند؛ چون توسط میدان‌های مغناطیسی از هم می‌پاشند. مسئله دلنشین اینجاست که ما فهمید می‌شویم انرژی ذخیره‌شده در آن میدان‌های مغناطیسی، نزدیک به منبع درحال پیچش و تنظیم مجدد است؛ به‌طوری که می‌تواند به طور امواج رادیویی آزاد بشود که ما قادر به مشاهده آنها از نیمه‌ی«کیزی نیمو»، اخترفیزیکدان مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) دیگر جهان هستیم.»