پتنت نوآور اینتل SDC زمانبخشی هستههای کوچک به ابرهستههای مجازی برای کارکرد تکرشتهای, اینتل اخیراً پتیেন্ট جدیدی با کد را ثبت کرده که به دنبال روشهایی برای افزایش کارایی پردازندههای تکرشتهای است. این روش به که وابسته به بزرگس هستهها یا افزایش مقیاس سختافزاری نیست، چالشهای جداییبخش دارد. در معماریهای سنتی، استفاده از هستههای بزرگ حاکم بود. اما بزرگ کردن یک هسته میتواند منجر به کاهش بازدهی شود.

اینتل به جای کاهش اندازه فرآیند یا افزایش فرکانس، ایده (SDC) را معرفی کرده است. این فناوری به میکند هستههای کوچک مجازی با هم ترکیب شوند تا در زمان، یک هسته بزرگتر شبیهسازی شود. عملکرد SDC این است که دو یا چند هسته کوچک کار را به خود تقسیم میکنند اما خروجی نهایی دقیقاً مانند یک هسته واحد نمایش داده میشود.

کند. این شبیه است که یک کار تکرشتهای بین دو نفر تقسیم شود و با همکاری سریع به انجام برسد.

با این حال، SDC مشخصاً روی اجرا تکرشتهای تمرکز دارد و هدف افزایش ن IPC (نرخ اجرای دستورالعمل) است. مزیت دیگر این روش عدم وابستگی به افزایش ولتاژ یا فرکانس پردازنده است. CPU میتواند در طول کار، هستههای کوچک را گردازد تا موقتاً ابرهستهای ایجاد کند و پردازش سریعتر انجام شود. نگهداری نظم دستورات و تقسیم دقیق دستورالعملها چالشهای فنی بزرگی است.

این از مکانیزمهایی مثل برای انتقال درست داده بین هستهها استفاده خواهد کرد._ سیستمعامل با این هستههای مجازی نیز ón کلیدی است.