آدامسجویدن و آزادسازی صدها ذره میکروپلاستیک بررسی خطرات پنهان برای سلامتی, تحقیقات جدید نشان میدهد که هر بار جویدن آدامس میتواند صدها ذره میکروپلاستیک را در محیط دهان و بزاق آزاد کند. این ذرات که از نظر اندازه اغلب ۲۰ میکرومتر یا بزرگتر هستند، میتوانند با بزاق مخلوط شده و وارد دستگاه گوارش شوند.

اگرچه این اندازه تقریباً برابر با ضخامت نازکترین موی انسان است، اما در مقیاس سلولی ابعاد قابلتوجهی دارد؛ برای مقایسه، یک گلبول قرمز تنها ۷ میکرومتر قطر دارد.\تفاوت حیاتی میان میکروپلاستیک و نانوپلاستیکنکته کلیدی در این پژوهش، تفکیک بین میکروپلاستیکهای مشاهدهشده و نانوپلاستیکهای بسیار کوچکتر است.

نانوپلاستیکها با ابعاد ۲۰ تا ۵۰۰ نانومتر (۵۰۰ تا ۱۰۰۰ برابر کوچکتر از میکروپلاستیکهای یافتشده) توانایی عبور از حصارههای سلولی را دارند. این ذرات میتوانند از طریق فرآیند اندوسیتوز وارد سلول شده و تولید گونههای فعال اکسیژن را تحریک کنند که منجر به استرس اکسیداتیو و آسیب به DNA میشود.

میسازی میکند، اما هنوز شواهد قطعی برای ارتباط مستقیم بین جویدن آدامس و بیماریهای خاص در انسان وجود ندارد.

میکروپلاستیکهای آزادشده در آزمایشها نسبتاً بزرگ بوده و اثرات بیولوژیک آنها در بدن انسان ناشناخته است. همچنین محققان به دلیل محدودیتهای فنی، نانوپلاستیکها را اندازهگیری نکردهاند؛ بنابراین امکان آزادسازی ذرات نانو در طول جویدن همچنان یک سوال باز است.\دیدگاههای متضاد کارشناسان و مسیر آیندهجامعه علمی در مورد خطرات واقعی میکروپلاستیکها دو قطبه شده است.

گروهی معتقدند ریسکها بزرگنمایی شدهاند، در حالی که منتقدان کیفیت متدولوژی مطالعات موجود را پرسشبرانگیز میدانند.

نیاز به تحقیقات طولانیمدت، با تکنیکهای تشخیصی پیشرفته (مانند رامان و مکراسکوپی الکترونی) برای تعیین سهم واقعی آدامس در بار کل میکروپلاستیک بدنی و ارزیابی سمیتهای احتمالی احساس میشود.\تا ارائه شواهد قویتر، کاهش مصرف آدامسهای سنتتیک، انتخاب جایگزینهای طبیعی و مراقبت از بهداشت دهان میتواند تدابیر پیشگیرانه معقولی باشد.